Alex Van Haecke schreef zijn eerste theaterstuk "De Rat", later herwerkt tot "De Rat van 't Sint Andries", in 1979 en bracht het in 1980 met enkele vrienden in het Augustijnertheater aan de IJzerwaag in Antwerpen. Toen reeds sluimerde bij hem, "theatrale" laatbloeier als hij was, al enkele jaren de vermetele droom een "eigen theater" te runnen.
De aard van het stuk en het succes dat "De Rat" boekte, zette zijn broer Guido aan het denken en in 1983 overtuigde die Alex om samen, en met "De Rat" als eerste productie een eigen semi-professioneel gezelschap op te starten. De vermetele droom ging, zij het aarzelend, in vervulling.

Na zes jaar EWT-Randstadteater in Deurne had Alex het gevoel dat er aan de slogan "Theater is een feest", bij "de profs", eufemistisch uitgedrukt, best nog wat kon gesleuteld worden, dat echte liefhebbers dat bedoelde feest veel beter realiseerden en dat er voor een bepaald "soort" theater een absoluut gat in de zogenaamde markt was, namelijk het genre dat men "het volks-theater" placht te noemen. Niet de zuiver humoristische "billenkletser", maar een repertoire gebaseerd op drie pijlers : humor, ontroering, inhoud, m.a.w. het publiek "tegelijkertijd" doen lachen, doen wenen en doen nadenken.

De naam van het gezelschap werd "Theatergroep Antwerps Amusement" en het gezelschap moest wel semi-professioneel gaan omdat voor het werk dat Van Haecke wilde gaan spelen geen subsidies werden en nog steeds niet worden voorzien. "Semi" staat dan voor het niet in dienst kunnen nemen van de troep acteurs en medewerkers, "professioneel" staat voor de manier waarop er aan producties wordt gewerkt, zowel artistiek, als technisch, als bedrijfsmatig.

Het moeten ontberen van subsidies geeft langs de andere kant Van Haecke en zijn gezelschap een enorme vrijheid wat betreft programmatie en het engageren van enorm gedreven "semi-profs", geregeld aangevuld met al even enthousiaste "profs", laat TAA toe nu en dan uit te pakken met producties met een cast van meer dan 15 acteurs en actrices wat de beoogde authenticiteit  bijzonder ondersteunt (bijv. "One Flew Over The Cuckoo's Nest" - "Dobbel Shift" - "Mid-life en Ziel" - "Taxi!" - "De Gele Trui").

Van Haecke koos in de naam van zijn gezelschap aanvankelijk voor het begrip "amusement" omdat hij ervan uitgaat dat mensen amuseren, bezighouden, veel meer is dan alleen maar doen lachen. Verder wilde hij iets opzetten analoog aan Het Amsterdams Volkstheater dat stukken van Heijermans en producties als "Rooie Sien" bracht en op die manier eveneens met de drie vermelde pijlers werkte.

Maar in het Antwerps linkt men "amusement" alleen maar aan lachen en na verloop van enkele jaren en vooral na producties als "Greenwich", "In 't Natiepeerd", "Emily", "One Flew Over The Cuckoo's Nest" en "Kinderen van een Mindere God" dekte de vlag niet langer de lading en veranderde hij de naam van zijn gezelschap in "Theatergroep Authentiek Antwerpen" vooral ook omdat hij en zijn gezelschap niet alleen op een authentieke, gepassioneerde, liefdevolle, feestelijke manier theater wilden en willen maken, maar ook omdat de inhoud en ook wel de vorm van zijn werk zo authentiek mogelijk probeert te zijn.

TAA begon op 2 december 1983 met "De Rat" in het CC van Berchem. De zomer daarop ging een tweede productie, "De'rin-De'ruit", in Theater aan den Drink in Borgerhout. Dit keer wel een billenkletser, maar door de regie en de bewerking enigszins apart benaderd met doorgetrokken gags en een inhoudelijk duidelijk accent.

En toen kwam "Schippersstraat". Van Haecke had dat stuk destijds mee gecre�erd in het EWT en ook al eens geregisseerd bij liefhebbers in Brasschaat en het leek hem de ideale productie om, als opvolger van "De Rat", zijn drie pijlers opnieuw alle eer aan te doen. Ook voor "Schippersstraat" moest er een lokatie worden gezocht waar het stuk enkele maanden zou kunnen lopen. En toen kwam Alex bij mijnheer Hendrik Punt, toen nog directeur van Het Internationaal Zeemanshuis, terecht en de deal was snel rond. Eind oktober '84 trok TAA de theaterzaal en -kelder van het Zeemanshuis binnen, op 25 maart 1985 ging "Schippersstraat" in premi�re en TAA, intussen veel ruimer bekend als Theater Zeemanshuis, huist daar nog steeds.

In de loop van die lange periode heeft het gezelschap, mede dankzij de steun van het Stadsbestuur en dan vooral van gewezen schepen Marc Wellens, de infrastuctuur van het theater (190 zetels) spectaculair veranderd en uitgebouwd tot een technisch up-to-date functionerend, maar ook gezellig en knus geheel.

U bent van harte welkom!